 |
|
11e editie Live in the Living Room, in Haarlem. Hostess: Cheriëtte Bakker. Programma, met weer een internationaal tintje:
- Kirsten
- Jeroen te Loo, en
- Luke Nyman (UK)
Recensie uit het Haarlems Dagblad, 26 mei 2003:
'Zwoegen en zweten' bij Live in the Livingroom
Een huiskamer. Een bank plus een handvol klapstoelen. Op een tafel flessen wijn en bier. Schalen met kaas en crackers. En een geïmproviseerd podiumpje waar drie singersongwriters ieder tweemaal een kwartier hun liedjes lieten horen. Niet de minsten: Kirsten, Jeroen te Loo, de Amsterdamse Brit Luke Nyman. Stuk voor stuk musici met cd’s in de winkels. ‘Recording artists’ noemen ze dat dan in Amerika.
Een nieuw maandelijks concertinitiatief van Haarlemmer Kees Jonkheer en Amsterdammer Rick Treffers. ‘Live in the Livingroom’. Hoewel ‘nieuw’ is het natuurlijk niet helemaal. Klassieke kamerconcerten - het woord zegt eigenlijk genoeg - worden al eeuwen in ‘salons’ bij mensen thuis gegeven. In de beeldende kunst kent men de ‘chambres d’amis’. En Bob Dylan was in de vroege jaren zestig veelvuldig te horen op de New Yorkse ‘Broadside’-huiskamersessies. Tegelijk is Live in the Livingroom helemaal van deze tijd. Nu de rockclubs steeds meer als ‘bedrijven’ gaan werken en omzet moeten draaien, worden singer/songwriters en troubadours doorgaans buiten de deur gehouden. In de steeds verder vercommercialiserende popmuziek dreigen ze een soort paria’s te worden. Om uiteindelijk precies weer daar terecht te komen waar ze uiteindelijk ook het best tot hun recht komen: vlakbij de mensen. In de huiskamer. De basis van de ‘folk’. En het is echt heel dichtbij. Microfoon en gitaarversterker zijn niet nodig voor een dertigkoppig publiek. Je kunt ze als muzikant één voor een aankijken.
,,Dit is griezeliger dan optreden voor tweehonderdvijftigduizend mensen op Parkpop,’’ zei zanger Ross Curry al bij een eerdere – Amsterdamse – aflevering van Live in the Livingroom. Het publiek hield de adem in, zondagavond in die huiskamer in Haarlem Noord. En de muzikanten hoefden eindelijk eens niet tegen het gebabbel aan de bar op te zingen. Dus konden er ook risico’s genomen worden. Nieuwe nummers uitgeprobeerd – waarvan de tekst er een enkele keer ook nog niet zo heel vast in bleek te zitten. Of zelfs de melodie en gitaarakkoorden niet. Dan zie je ze zwoegen, puffen en zweten. ‘The artist at work,’ merkte iemand in het publiek nog treffend op.
Haarlemmer Jeroen te Loo bezong de kat van de buren en schitterde in een countryliedje, hoewel hij zei eigenlijk helemaal geen countryzanger te willen zijn. Engelsman Luke Nyman bekende nog geen mobiele telefoon te hebben en droeg dus een hilarisch lied op aan Alexander Graham Bell. Plotseling was daar na de pauze ook nog Isabel Lopez uit Madrid –een weekje in Nederland om een plaat op te nemen – die als verrassings-act aan het programma was toegevoegd en iets moois in sensueel Spaans zong.
En Kirsten natuurlijk, die de dertig aanwezigen niet alleen prompt aan het meezingen kreeg, maar hen ook als eerste een handvol nummers liet horen voor haar volgende plaat die nog niet eens opgenomen is. Kom daar maar eens om in de Heineken Music Hall en al die andere mega- muziekfabrieken. 22 juni is het wederom raak, ergens in een Haarlemse huiskamer. Waar en met wie is te vinden op www.liveinthelivingroom.com.
Peter Bruyn
|
| | |
| |
|
|
|
