|
Haarlem primeurs
Het is geen primeur misschien, maar tijdens de 13e editie van Live in the Living Room barstte het van de primeurs. Bijvoorbeeld: voor het eerst in veertig jaar (!) speelden The Bintangs zonder microfoons. En zanger/bassist Frank Kraaijeveld had nog wel wat verrassingen in petto. In een enthousiaste tuinierbevlieging had hij zaterdag stevig met de heggenschaar in zijn niet onbelangrijke wijsvinger geknipt. Akoestische gieter spelen was daarmee een absolute utopie geworden. Maar een doorgewinterde en -gezomerde rasartiest als Kraaijeveld laat zich niet zomaar uit het veld slaan: hij trommelde Bintangs-gitaarbeul Jan Wijte op en trok zijn meest akoestisch klinkende oude basgitaar uit de kast.
En zo geschiedde: Jan bleek unplugged al net zo gedreven en virtuoos als op de bühne en Frank's ziedende, schuurpapieren rock'n'roll-stem schalde als vanouds "I Wanna Be Your Cigarette" en "Shut Your Face", terwijl de overgebleven drie vingers als leerling-akkoorddansers over de hals joegen. De Bintangs-manager Paul S. pleegt tijdens versterkte zaalconcerten alle nummers luidkeels - en soms tweestemmig - mee te zingen. Meestal zijn The Bintangs zijn talenten dus niet gewaar, maar in de verder oorverdovend stille huiskamer ontpopte hij zich tot derde bandlid (inclusief gestamp en Hollandse palmas). Gelukkig gaf host en artiest Glitterprins te kennen dat hij boven een garage woont.
Traditiegetrouw was het bier weer eens op aan het einde van de avond, maar dat kwam dit keer eens niet door The Bintangs alleen.
Het was drukkend warm.
En er was een Ier in de zaal....
Samen met zijn trouwe basmaatje Ronald de Jong schotelde de Haarlemse Ier Danny Guinan aangrijpende, krachtige en tegelijk zacht weemoedige, tekstueel spitsvondige liedjes voor die eerder Amerikaans dan Iers klinken. Subtiel geconstrueerde songs, mooie zangharmonietjes en een verbluffend helder stemgeluid, dat helemaal geen microfoon nodig heeft. Misschien is dit verslag voor hun ook wel een soort primeur, want ondanks de pakweg 700 concerten die Guinan en consorten de afgelopen jaren gaven, verscheen er nog nooit een recensie van een optreden in een gezaghebbend medium (...).
Glitterprins leek in het begin wel glibberprins. De zenuwen stroomden uit zijn poriën, maar hij greep de ongeveer 20 luisteraars toch bij de keel met zijn eigenzinnige liedjes over ongeluk in de liefde. Glitterprins worstelt mooi met de ontbrekende schakel, het gemis, het litteken bij voorbaat, het op de loer liggende cynisme. Maar altijd met een glimlach of kwinkslag tussendoor. Ook de opmerkingen over het doorlopen van de w.c. en de hardnekkig lekkende keukenkraan gaven een extra luchtig tintje aan dit wederom unieke huisconcert.
De 20e juli weer in Amsterdam. Hou ons in de gaten.
|
