|
Warme gastvrijheid
Normaliter hebben singer-songwriters tijdens optredens alleen last van rinkelende glazen, een ruisend P.A.-systeem en een ‘enthousiast’ publiek dat de vakantieplannen, problemen op het werk of in relaties bespreekt. Gisteravond, tijdens de 14e aflevering van Live in the Living Room waren het alleen brandweerauto’s en tweetaktmotoren die de intense performances van Lily Kiara, Kirke en Ricardo Rodriguez verstoorden via de wijd openstaande ramen. En de nerveuze pizzabrommers, die als cirkelzagen door het openingslied van Kirke heen crossten.
Verder was het als vanouds muisstil. In de knusse huiskamer van de perfecte hosts Clara Rekers en Wim de Jong durfde het respectvolle publiek zelfs niet te fluisteren. De aandacht was volledig gevestigd op de artiesten die op een heus podium - een heerlijk voetstuk! - hun nieuwe liedjes konden presenteren. Zelfs de siamese eenling des huizes hield zich gedeisd. In de pauze probeerde hij miauwend maar tevergeefs te ontsnappen richting trapgat. De emotie werd hem kennelijk te veel. En de hitte, want de prachtige woonsuite aan de Amstel mocht dan een fascinerend uitzicht hebben, warmpjes was het wel.
Het deerde Ricardo Rodriguez van Holywater nauwelijks. Hij komt dan ook uit Spanje en is geen voorstander van airconditioning. In zijn tweede setje kroop hij zo’n beetje in zijn gitaar. Zijn stem schakelde moeiteloos naar het falsetregister en weer terug. De Spaanse Thom Yorke met bakkebaarden? Niet helemaal, maar aangrijpend was het zeker.
Even aangrijpend als de acte de présence van Lily Kiara, die als een soort geloofwaardige kruising tussen Suzanne Vega en Ani DiFranco oude en nieuwe liedjes van eigen makelij zong over afscheid en hypocrisie.
Bij Kirke overheerste wederom het Joni Mitchell-gevoel. Met ingetogenheid en precisie wekte het duo Lotte en Marjoleine meteen sympathie bij de toegewijde luisteraars. In de pauze gingen demo’s van de artiesten gretig in het rond. Potentiële hosts met piano’s in hun huis boden zich spontaan aan aan de organisatie en Clara en Wim bleven maar kaas, koekjes, olijven en andere lekkernijen aanslepen. Soms is het echte leven gastvrij, mooi en eenvoudig. Het speelt zich steeds vaker binnenskamers af.
|
