 |

|
15e editie Live in the Living Room in Amsterdam. Hosts: Jos en Frank Nijenhuis-Wade
Programma: - Esmée Olthuis en Albert van Veenendaal - A Balladeer, en - Maartje Teussink
Het Grachtconcert
foto's
Live in the Living Room zit wel enorm in de lift, maar dat is niet de reden
dat het gisteravond in de Amsterdamse grachtengordel plaatsvond. De twee
bewoners van een rijksmonumentaal pand aan de Keizersgracht hadden gewoon
het verslag over Live in the Living Room in Het Parool gelezen en gedacht:
'Dat willen wij ook in ons huis'. En intieme, confronterende muziek past in
principe in elke woonkamer. Als het publiek maar welwillend en aandachtig
is, het dak waterdicht, de artiesten van puik niveau zijn en de hosts zo
flexibel zijn de hen onbekende gasten binnen te laten.
Gisteren voldeed de
15e editie wederom glansrijk aan al die voorwaarden. De afwisseling was niet
van de lucht en het concert dusdanig adembenemend dat alle rokers in de
kamer pardoes even vergaten dat zij doorgaans roken, hetgeen in volledige
overeenstemming was met het vooraf ingestelde rookverbod. De aanwezigheid
van een heuse vleugel gaf het concert bovendien nog meer cachet dan anders.
Marinus de Goederen van A Balladeer speelde er stemmige liedjes op, Albert
van Veenendaal bediende de met een ongelofelijk persoonlijke toon gezegende
altsaxofoniste Esmée Olthuis er mee van repliek op een manier die voor de
vleugel zelf ook waarschijnlijk nieuw was en ook Maartje Teussink liet horen
dat zij het klavier met gemak onder de duim houdt. Dat zij de gitaar onder
de knie heeft wisten wij nog van de aflevering in april, maar dat een
buurman tijdens haar derde liedje nogal hard snerpende hiphop ging draaien
was nieuw. De in een mooi rood grachtenpandjurkje geklede Maartje liet zich
er niet door uit het veld slaan en zong onverstoord haar aangrijpende,
poëtische en hoogst eigenzinnige composities in het Engels en het
Nederlands, de vijfenveertig ademloze aanwezigen moeiteloos inpalmend.
Het zweet op A Balladeer's gelaat had niet alleen met de warmte te maken. De
plotselinge naaktheid waarmee hij voor het voetlicht zat deed hem zelf eerst
even slikken, zijn knieën knikken en het ebbenhout en ivoor even hikken,
maar toch wist hij snel door die zenuwen heen te prikken met geloofwaardige
liedjes die in de aankondigingen opvallend vaak over begrafenissen en andere
dood-ervaringen gingen, maar in de uitvoering een aangenaam zalvend karakter
hadden.
Het onnavolgbare duo Olthuis & Van Veenendaal was spectaculair, inhoudrijk
en meeslepend. Zij namen het woord spelen bijzonder letterlijk. Wat een
plezier, wat een tegendraadsheid, wat een verrassing en wat een
gepassioneerde wisselwerking. Jazz ammehoela: onbegrensde stukken muziek die
goed voor hoofd, hart en bloedvaten zijn.
De tapas die host Jos in de pauze voorschotelden waren kwalitatief al net zo
hoogstaand als de acts van de avond. Volgende maand (21 september) weer een
Amsterdamse Live in the Living Room in de lekker ordinaire volksbuurt
Amsterdam Oud-West.
Recente artikelen over Live in the Living Room zijn te lezen op
www.kindamuzik.net, in de Amsterdamse Uitkrant (septembernummer) en in het
muziekvakblad Muziek & Beeld. Volgende maand volgen FRET en het
Thalys-magazine.
| | |
|  |
 |
|
|