foto's
Knus
‘Control-alt-delete’
zong pianist/zanger KC Soul met een tong in de
wang in een raar grappig liedje. De 19e
editie van Live in the Living Room was er echter
niet eentje om zomaar te deleten. In het misschien
wel het knuste optrekje tot nu toe (inclusief
wierook en een vredelievende hond die als een
ervaren suppoost door het publiek wandelde en
sloom opkeek als Kamino’s singer-songwriter Hans
van Rompaey verlangend over ‘bones’ of
‘dogs’ zong) was het weer eens intimiteit
troef.
Zangeres/gitariste
Mariandoro had haar zenuwen aanvankelijk
maar nauwelijks in bedwang, maar groeide
zienderogen. Haar gitaarspel was zo zacht en
gevoelig en de twintig aanwezigen luisterden zo
ingespannen dat je een speld kon horen vallen.
In de misantropische ode aan moeder Aarde
‘Earth Song’ kwam haar
jazzy-Braziliaanse-Joni Mitchell-stem goed los. KC
Soul had aanvankelijk te kampen met een veel
te luide piano en een positie waarbij het
publiek slechts kon genieten van zijn imposante
rug, zodat zijn stem klonk alsof de buurman van
twee huizen ernaast (weliswaar bevlogen) mee aan
het mompelen was. Na het draaien van de piano
van hostess Anna Hulzink was dat probleem de
wereld uit. Behalve van een paar intrigerende
songs kon het publiek nu ook meegenieten van
Soul’s vreemde mimiek.
Hans
van Rompaey zat de ganse avond al dicht op
de huid van de luisteraars. Hij zong de licht
weemoedige poppy liedjes van het nieuwe album
"Men Leave, Women Go Crazy" met zijn
typisch schuurpapieren stem en wond er iedereen
moeiteloos om de vinger mee. Na afloop stonden
de mensen in de rij om de cd voor luttele
Belgische Franken of ander zwart geld aan
te schaffen. Buiten woei het guur en binnen
werden de wijnen ontkurkt, visitekaartjes
uitgewisseld. En het welwillende publiek zette
spontaan de piano weer op zijn plaats.
| 