.
 Live in the Living Room 41, 17 oktober 2004  


41e editie Live in the Living Room

in Den Haag. Host: Marijn van Rijsewijk.

Programma:


lees
ook recensie 3voor12 Den Haag

foto's

Liefde, voortplanting, dood en demonen

Een dag na de opening van de Haagse tramtunnel, vindt de derde Haagse editie van Live in the Livingroom plaats met voorbijgierende tramgeluiden op de achtergrond. Een gedenkwaardige avond. Niet in het minst omdat het concept Live in the Livingroom precies twee jaar bestaat en er deze avond voor het eerst twee afleveringen tegelijk zijn; ook in Amsterdam spelen vanavond drie artiesten volledig akoestisch. En het beste nieuws: ze zijn allebei uitverkocht. Zeer terecht overigens, want met Can_of_Be, Philip Kroonenberg en de Stud Muffins is het weer een gevarieerde avond.

Het publiek is al minstens zo divers: oud en jong begeeft zich door elkaar en laat zich verrassen door de artiesten die voor hen onbekend zijn. En hoewel de muziekstijlen verschillen als dag en nacht, boeit de avond voor iedereen van begin tot eind.

Can_of_Be trapt af met een kwartier krachtige intensiteit. Een cello en zelfs klokkenspel, begeleiden de intrigerende zang van Julie Scott. Spannend, dat is het! Als een serie cliffhangers van je favoriete soap waardoor je afwisselend op het puntje van je kussen zit of het volledig over je heen laat razen.

Het is even omschakelen als Philip Kroonenberg het overneemt. Terug naar de eenvoud: man met gitaar. Zijn huidige liedjes gaan, naar eigen zeggen, met name over de voortplanting. De geboorte van zijn vierde dochter veroorzaakt dit. Toch zijn niet al zijn boodschappen even vrolijk: “Ik ben geboren door een mislukte abortus”, zo licht hij toe. Toch is het de humor -soms cynisch maar wel oprecht- waardoor hij contact maakt met de aanwezigen die muisstil de songs in zich opnemen. Ook de dood van zijn moeder is inspiratiebron; voor het nummer ‘Give me a sign’.  Hierdoor krijgt de avond een klein spiritueel tintje en het zorgt zeker voor verbondenheid.

Stud Muffins ten slotte maken hun reputatie meer dan waar. Niet alleen hun leuke koppies en lekkere meezingers imponeren. Ook hun muzikaliteit en de prettige zangstem van Ed Struijlaart doen het goed. De liedjes zijn niet hoogdravend (maar pretenderen dat ook niet te zijn) en gaan over het strand, uit elkaar gaan en demonen in je hoofd. Kortom: gezellig!

Wederom een geslaagde avond; op naar 14 november!