En het bleef nog lang onrustig….

Het kan niet op, dit weekend: vanaf donderdag Crossing Border en het toetje op zondagavond: de vierde Haagse Live in the Livingroom. Al voordat het publiek arriveert is het al gezellig druk met de optredende artiesten en aanhang. Peptones kletsen met Remmelt, Mouse drinkt een glaasje met Femke en Henk Koorn nestelt zich op de bank naast enkele Incense-leden. Met recht een ware afterparty. Nu al.

Maurice Bom, alias Mouse, trapt af. Met het uiterlijk van George Harrison en de stem van John Lennon krijgt hij de bezoekers stil. En natuurlijk kan een Beatles-cover niet ontbreken. “Strawberry Fields forever”, zo zingen we met z’n allen. Maar ook zijn eigen materiaal overtuigt, als weet hij zich soms niet meer te herinneren wat de oorsprong van zijn nummers is: “Toen ik dit schreef, was ik erg stoned. Ik weet niet precies meer waar het nu eigenlijk over ging”, zo legt hij uit. 

Na dit rustige en sfeervolle begin, laten de Peptones zien dat zij meer kunnen dan door de microfoons en versterkers heen knallen. Als een komisch trio (met een drummer + snare en hi-hat in het midden) blazen ze door de woonkamer-en-suite van host Robert Muda. Vol enthousiasme gooien ze zich erin. Dit resulteert tijdens de tweede set in een gebroken akoestische gitaarsnaar. De eerste in de geschiedenis van live in the Livingroom?

Hugo Remmelt, Thijs Muus en Femke Japing combineren mooie, meerstemmige zang met erg komische teksten: “Deze gaat over een vriendin van ons. Ze beweert dat iemand een pilletje in haar drankje gooide waardoor ze out ging. Wij denken dat ze gewoon erg dronken was.” Ook is er een nummer over foute kroegen “Dat je dan denkt: Hoe kom ik deze avond door…”. Vooral Femke imponeert met haar krachtige, loepzuivere geluid. De refreinen blijven lekker hangen. Dat wordt een echte aanrader, die nieuwe cd. Voor eind januari komt hij uit. Na het laatste nummer volgt een toegift: Mouse schuift aan en bespeelt een Peptone-basgitaar, terwijl twee Peptones de tamboerijn ter hand nemen. Alles gooien ze uit de kast.

Het officiële programma is afgelopen, maar het feestje duurt nog tot in de kleine uurtjes. Alweer een mooie, echt Haagse editie. En het bleef nog lang onrustig in de Schuytstraat…