Thuis
in Groningen
In
het kader van de culturele manifestatie Thuis in
Groningen van Het Groninger Forum was er op 19
oktober jl. sinds lange tijd weer een Live in Your
Living Room in Groningen. En het was een goed
weerzien.
Alsof
de bands van tevoren hadden afgesproken min of meer
naadloos in stijl op elkaar aan te sluiten: Tiedo
met nieuwe, slimme en opgewekte songs, The Black
Atlantic met frontman Geert van der Velde met
charisma-trekjes tot de wat zwaardere, en tegelijk
zwart-humoristische stijl van Audiotransparent - kregen de bezoekers een fantastisch, veelzijdig en
toch coherent concert voorgeschoteld.
Wat
bond was de prachtige polyfonie, en bij tijd en
wijle prachtige arrangementen van de nummers. En dat
in de huiskamer voorgeschoteld krijgen, tovert elke
willekeurige huiskamer in een magische plek.
Niet
dat de huiskamer van vandaag willekeurig was.
Christiaan Coenraads en familie waren al eens eerder
host geweest, inmiddels verhuisd, en wilden in hun -
inmiddels niet meer zo - nieuwe optrekje Live in
Your Living Room nog wel eens ontvangen. En soort
zoekt soort. Waren de bands één en al kwaliteit en
sympathie vanavond, hetzelfde viel te zeggen van de
hosts.
Het
is een raadsel waarom Tiedo niet al lang en breed
gecontracteerd is door één van de grotere labels
in Nederland. En dat we niet wekelijks hoog in
de charts van Top of the Pops zijn kunsten kunnen bewonderen. Zijn vorige plaat Where my dream
can take me uit 2001, getuigde al van een
fantastisch songschrijf-talent, inclusief
arrangement-talent. Met zijn nieuwe plaat lijkt
Tiedo precies diezelfde kwaliteiten verder uit te
bouwen en dit te paren aan nog toegankelijker
nummers. Resultaat: intelligente, maar nooit
intellectuele songs die verrassen, prikkelen en
vooral enthousiast maken naar meer.
Van
wie van Nederlands songschrijvers dringt spontaan
een werkelijke vergelijking met Prince of Bowie op?
En dat gaat veel verder dan het kopiëren van
muzikale manierismen van deze meesters, want Tiedo
weet een eigen stijl te houden die ruikt naar het
gras van het Golden Gate Park in San Fransisco.
The
Black Atlantic zijn halve-finalisten van dit jaar
van de Grolsch Grote Prijs van Nederland. Frontman
Geert van der Velde heeft mooie songs, bijgestaan
door prima pianospel van Arjen de Bock. Bijzonder
was het, toen Geert besloot een nummer solo te doen
- zich een weg baande naar achter in de woonkamer en midden tussen het volgepakte publiek op
een keukentrapje ging zitten, pontificaal voor
moeder en vrouw. Omdat ze de nummers tot dan toe
niet helemaal hadden verstaan (het blijft
akoestisch…) ging hij een stukje dichterbij
zitten.
Audiotransparent
had al bijna een jaar niet meer samengespeeld, maar
is inmiddels zachtjes aan bezig met nieuw materiaal.
Daarvan speelde ze een aantal nummers vanavond, en
ook hier straalde het commitment van af. Nummers
waarin Bart nagenoeg solo zijn singer/songwriternummers
bracht werden afgewisseld met een band-performance
in vijfstemmige a capella zang. Leuk en met name The
Lighthouse en het vroege kerstliedje bleven hangen.
In
de nababbel toonde iedereen zich heel tevreden en
met blije gezichten druppelde iedereen weer
zijnsweegs. Het is duidelijk, Groningen staat zijn
mannetje in de huiskamer. Het is een cliché, maar misschien dat ze vanuit de
Randstad toch nog eens wat vaker moeten kijken naar wat er
hier allemaal gebeurt.
