.
 Eric van Straaten 

Live in the Living Room editie: 2, 13
 
Glitterprins (Eric van Straaten) is de zanger van het inmiddels opgeheven Glitterblind (volgens eigen zeggen ‘nederlofielektroglitterbluesfunkpop’). Het solowerk van Glitterprins bestaat uit zeer melancholieke Nederlandstalige liedjes die meestal een grote dosis zelfspot bevatten. In titels als 'Ik ben een superheld' (het 'We are the champions' van de intellectuelen) en 'Ik ben bevrijd' bezingt hij de altijd aanwezige moeite met het werkende bestaan en het leven in het algemeen. In 'Wat de vrouwen willen' en 'Overal waar de mannen zijn' krijgen respectievelijk het andere en het eigen geslacht ervan langs. Veel nummers hebben verder een sprookjesachtige sfeer ('Prinses van de Gedempte Oude Gracht' en 'Ik ben eigenlijk een prins').

In Nederlandstalig muziekland is Glitterprins eigenlijk met niets te vergelijken. Wat betreft aanpak komt André Manuel (Krang) nog het dichtst in de buurt en soms klinkt het vroege werk van Jaap Fischer (Joop Visser) en Raymond van het Groenewoud in het werk door. Wat betreft muzikale stijl zijn Geoff Farina (Karate), The Beatles, PJ Harvey, Radiohead en Nick Drake grote invloeden.

Er zijn inmiddels twee CD’s in eigen beheer verschenen (‘De nu al bijna legendariese kleine dikke Glitterprins’ en de dubbel-CD ‘Glittertroost/Glitterpret’). Medio augustus wordt er een nieuwe CD verwacht met meer akoestisch gericht werk (denk aan een huwelijk tussen 'Kid A' van Radiohead, Mazzy Star en Chet Baker). Live wordt Glitterprins ondersteund door samples en soundscapes van Tristan Hendrikx (voormalig toetsenist van Glitterblind).

RECENSIE:

Met z'n elven zijn ze, de liedjes waarmee de Glitterprins op zijn debuut-CD staat te pronken. Als geen ander weet hij met zijn poëtische teksten gevoelens van melancholie op te wekken, maar men kan ook onbedaarlijk lachen. De keuze tussen de lach of de traan is echter een hachelijke, want de Glitterprins zet u constant op het verkeerde been. Zelden in de lange geschiedenis van de eigentijdse muziek vonden de akoestische gitaar en de moderne digitale effectapparatuur elkaar in zulke perfecte schoonheid. Een caleidoscoop van kleuren laten de verbeelding van de luisteraar spreken. Er is geen peperdure studio aan te pas gekomen. Onze held heeft alles in zijn sobere zit/slaapkamer tot stand weten te brengen.