Herman & Ik is (of 'zijn?') dus een band. Mooi, dat weten we dan ook weer. De naam roept als het ware bovenstaande nonsenciale dialoog op à la Herenleed. De vermeende schizofrenie van deze nederlandstalige band schuilt in diverse zaken uit heden en verleden. Dat laatste zullen we hier verder maar laten rusten. Op één ding na: de gespleten persoonlijkheid zit hem er onder andere in dat de groep, zoals we die enige jaren terug kenden van het niet onaardige singletje Als Je Bij Me Weggaat (Mag Ik Dan Met Je Mee?), als het ware onthoofd is. Het oude hoofd, Thomas Acda, is van de romp gescheiden en zijn eigen weg gegaan. Van de overgebleven tors heeft Michiel van Rees, vroeger alleen maar gitarist, de stap naar de zangmicrofoon genomen. Verder uit zich die 'januskoppigheid' door de aanwezigheid van twee onafhankelijk van elkaar opererende songschrijvers, zanger Michiel - zeg maar Van Rees - en bassist David Middelhoff.
Goed, we hebben dus te maken met een nieuwe incarnatie van Herman & Ik. Vergeleken met vroeger, hebben ze hun ambities aanzienlijk opgeschroefd. 'Pop' zeggen we, dus geen rock en zeker geen cabaret. 'Je moet ervoor waken een rock 'n' roll-cliché te worden. Dan mis je de kern van de popmuziek,' meent Van Rees. 'Voor mij is pop een mengeling van stupide oppervlakkigheid en pprimitieve echtheid die het leven diepte geeft.' Goed gesproken. Dat zijn meer dan zomaar wat 'mooie woorden' die als 'honing' om de mond wordt gesmeerd.
Zoals 'ideeënman' Van Rees praat, schrijft hij ook zijn songteksten. En dat geldt ook voor 'muzikant' Middelhoff, die andere helft van de creatieve nucleus van Herman & Ik. 'Mijn teksten zijn wat schimmiger dan die van David, die meer de verstilde romanticus is,' analyseert Van Rees treffend. Middelhoff zelf bevestigt dat: 'Mijn teksten zijn eerder innerlijke bespiegelingen dan dat ze zouden gaan over spraakmakende dingen.' Voor de goede orde: Herman & Ik heeft (of: 'hebben?') ook nog twee ongespleten persoonlijkheden in de gelederen.
Over de teksten: 'Bij het maken van de tekst voor een liedje mag in feite veel meer dan bij het schrijven van poëzie,' is Van Rees' stellige overtuiging. 'Bij het tekstdichten staat de klank van de woorden en het metrum voorop. Bij mij is de muziek er altijd eerst en dan komt de tekst pas. Kom op, we praten hier wel over popmuziek. Alleen bij het nummer Vanuit De Kast ging het andersom. Dat is een gedichtje dat op muziek is gezet.'
Zoals gezegd houdt Van Rees van suggestie. Een liedje als Honing gaat voor de goed verstaanders onder ons over seks als de beloning van het leven, om het maar eens in de woorden van bioloog Midas Dekkers te zeggen.
De inmiddels enkele jaren geleden uitgekomen debuut-cd "001"
kreeg lovende kritieken. Zo werd onder andere gezegd: "Van Rees heeft die
ongekunstelde trefzekere toon die ook de simpelste woorden tot een
onverwacht zoete boodschap kunnen maken-en dat is waar het in de popmuziek
om draait" (NRC) en "sprankelende gitaarpop, met fraaie vocale harmonieen
en een welluidende melodieenrijkdom" met " op het eerste gezicht simpele,
maar originele en inventieve teksten" (Oor). Zoals dat kan gaan in
popmuziek gingen deze lovende woorden helaas niet gepaard met commercieel
succes en heeft het publiek weinig van de band kunnen horen. David maakte
sinds die tijd furore als vaste kracht (componist, gitarist, producer) bij
Acda & De Munnik en Michiel werd econoom.
De heren hebben de muzikale samenwerking echter nooit opgezegd en
brengen bij Live in the Living Room voor het eerst hun nieuwe liedjes.
|
