 |
|
Live in
the Living Room editie: 8,
30
Jan-Paul speelde in verschillende bandjes met namen als: Straight, Double Use, De Vier Maten, Bintangs, Blondino's, Smurrymen.
Hij hield het halverwege jaren 90 voor gezien met bandjes. Hij ging alleen verder. Totdat hij in Bob Fosko en Pierre van Duijl heel andere, maar toch gelijkgestemde zielen zag. Alle drie hebben ze Gorelev. Dus was er vlak voor het nieuwe millennium toch weer een bandje.
Als componist/liedjesschrijver schreef Jan-Paul heel wat af. Er zijn klassiekers. Denk aan het semi-autobiografische "Zenuwachtig", de oerkreet "Sylvia", het Neil Young-achtige "Making love on a bed of roses", het geile "Te ver heen", of het te ver hene "Zo geil".
Minder bekend zijn de pogingen van J.P. om de huishoudpot te spekken met liedjesschrijverij. Willeke Alberti zong twee kerstvertalingen van J.P. en er moet een kindercartoonserie zijn geweest waarvan J.P. het thema schreef.
Wie luistert naar Jan-Paul van der Meij hoort echo’s uit de rijke geschiedenis van de popmuziek. Zijn meeste liedjes hebben de beproefde popstructuur. Introotje, coupletje, refereintje, brug. En daarop allerlei variaties. Je hoort ook allerlei soundjes. Maar vooral veel eigen ideeën die getuigen van creativiteit en lef om te experimenteren.
In zijn studio "De lopende Band" namen inmiddels talloze bandjes op.
| | |
|
| |
| |
|